خاندان آذر

خاندان آذر وارث شعله‌ای است که از فروغ ستارگان کهن افروخته شد. ایشان آتش را نه نیروی ویرانی، بلکه صورتِ دگرگونی می‌دانند؛ جرقه‌ای که هر پایان را به آغازی دیگر پیوند می‌زند. در روایت‌های قدیم آمده است که آذرنشینان، واپسین نگاه خورشید را در سپیده‌دم و نخستین نگاهش را در شامگاه بدرقه می‌کنند. از این رو، هر اخگر سرگردان را نشانی از حضور آنان می‌شمارند.